شب دوم از دهه غدیریه در مسجدروحانی
تاريخ : 1395/6/24

 شب دوم از دهه غدیریه با قرائت قرآن و سخنرانی حضرت حجه الاسلام والمسلمین حاج شیخ احمدرضا اخروی و مداحی حاج مهدی غیاثی درمسجدروحانی تهران برگزارشد


 

 

گزیده ای از سخنرانی حضرت حجه الاسلام حاج شیخ احمد رضا اخروی را در ادامه می خوانید:

(شروع منبر با چند بیت و بعد ادامه سخنرانی صورت گرفت)

 

اسلام بجز از حبّ علی مایه ندارد

قرآن بجز از وصف علی آیه ندارد

گفتم بروم سایه لطفش بنشینم

دیدم که علی نور بود سایه ندارد

می خواست قلم نقطه ضعفش بنگارد

بیچاره ندانست علی نقطه ندارد

 

 

 

اعمال شب و روز عید غدیر را مهم بدانیم.

شب هيجدهم: شب عيد غدير و شب بسيار با شرافتى است، سيّد ابن طاووس در كتاب» اقبال «دوازده ركعت نماز با يك سلام به كيفيتى مخصوص براى اين شب همراه با دعاهايى روايت كرده است.

روز هيجدهم: روز عيد غدير، و «عيد اللّه اكبر» ، و عيد آل محمّد عليهم السّلام و عظيم ترين عيد است، و حق تعالى هيچ پيامبرى را مبعوث نفرموده جز آنكه اين روز را عيد كرده و حرمت آن را دانسته.

نام اين روز در آسمان روز «عهد معهود» و در زمين روز «ميثاق مأخوذ» و «جمع مشهود» است.

روايت شده كه از امام صادق عليه السّلام پرسيدند، آيا مسلمانان را غير از جمعه و قربان و فطر عيدی هست؟ فرمود: آرى عيدى است كه حرمتش از همه اعياد بيشتر است، راوى گفت: كدام عيد است؟ حضرت فرمود: روزى است كه حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله امير المؤمنين عليه السّلام را به جانشينى خود نصب فرمود، و اعلام كرد: هركه من مولا و آقاى اويم، پس على مولا و آقا و پيشواى اوست، و آن روز هيجدهم، ذو الحجّه است، راوى گفت: در آن روز چه كارى بايد انجام داد؟ فرمود بايد روزه بداريد، و عبادت كنيد، و محمّد و آل محمّد عليهم السّلام را ياد آريد، و بر ايشان صلوات فرستيد، رسول خدا صلى اللّه عليه و آله امير المؤمنين عليه السّلام را وصيت كرد، كه اين روز را عيد گرداند، و هر پيامبرى به جانشينى خويش وصيت میكرد، كه اين روز را عيد كند.

در حديث ابن ابى نصر بزنطی از حضرت رضا عليه السّلام آمده: اى پسر ابى نصر هر كجا باشى، بكوش روز عيد غدير نزد قبر مطهّر حضرت امير المؤمنين عليه السّلام حاضر شوى، به درستیكه در اين روز، خدا میآمرزد، از هر مرد و زن مؤمن گناه شصت سال ايشان را، و از آتش دوزخ آزاد میكند، دو برابر آنچه در ماه رمضان و شب قدر و شب فطر آزاد كرده، و پرداخت يك درهم در اين روز به برادران مؤمن، برابر هزار درهم در اوقات ديگر است، و در اين روز به برادران مؤمن احسان كن، و هر مرد و زن مومن را شاد گردان، به خدا سوگند، اگر مردم فضيلت اين روز را چنان كه بايد بدانند، هرآينه هر روز فرشتگان با ايشان ده مرتبه مصافحه كنند.

در هر صورت بزرگداشت اين روز شريف لازم است، و اعمال آن چندچيز است: اوّل: روزه كه كفّاره شصت سال گناه است، و در حديثى است روزه اين روز برابر روزه تمامى عمر دنيا و معادل با صد حج و صد عمره است.

دوّم: غسل.

سوّم: زيارت امير مؤمنان عليه السّلام و شايسته است انسان هر كجا باشد، بكوشد كه خود را به قبر مطّهر آن حضرت برساند، و براى آن جناب در اين روز سه زيارت مخصوص روايت شده كه يكى از آنها زيارت معروف به «امين اللّه» است، كه هم از نزديك و هم از راه دور خوانده میشود، و آن از زيارات جامعه مطلقه است، و در باب زيارات ان شاء الله تعالى خواهد آمد.

چهارم: تعويذى [ذكر مربوط به پناه جستن به خدا از ناملايمات و شرور] را كه سيّد ابن طاووس در كتاب «اقبال» از رسول خدا صلى اللّه عليه وآله روايت كرده بخواند.

 

 

 

يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ ۖ وَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ ۚ وَاللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ ۗ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ﴾(سورهٔ مائده-آیهٔ ۶۷)

ای پیامبر! آن چه را از جانب پروردگارت به سوی تو نازل شد، ابلاغ کن و اگر چنین نکنی، پیامش را نرسانده‌ای و خدا تو را از گزند مردم نگاه می‌دارد. خداوند کافران را هدایت نمی‌کند

رای مطالعه بیشتر


 

 

 

إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّهِ اثْنا عَشَرَ شَهْراً في‏ کِتابِ اللَّهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ مِنْها أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ذلِکَ الدِّينُ الْقَيِّمُ فَلا تَظْلِمُوا فيهِنَّ أَنْفُسَکُمْ وَ قاتِلُوا الْمُشْرِکينَ کَافَّةً کَما يُقاتِلُونَکُمْ کَافَّةً وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقينَ  سوره توبه /آیه36

تعداد ماه ها نزد خداوند در کتاب الهی ، از آن روز که آسمانها و زمین را آفریده ، دوازده ماه است که چهار ماه از آن ، ماه حرام است ( و جنگ در آن ممنوع می باشد. ) این ، آیین ثابت و پابرجا ( ی الهی ) است! بنا بر این ، در این ماه ها به خود ستم نکنید ( و از هر گونه خونریزی بپرهیزید ) ! و ( به هنگام نبرد ) با مشرکان ، دسته جمعی پیکار کنید ، همان گونه که آنها دسته جمعی با شما پیکار می کنند و بدانید خداوند با پرهیزگاران است!

 

پاره‌ای از قوانین و رسوم، قبل از اسلام نیز وجود داشتند که اسلام بر آنها مهر تایید زد. از جمله اینها، تقسیم سال به دوازده ماه بود که در میان ملل مختلف رواج داشت که از این میان، اعراب قبل از اسلام، چهار ماه را با عنوان ماه حرام می‌شناختند. قرآن کریم، هم تقسیم سال به دوازده ماه و هم وجود چهار ماه حرام را می‌پذیرد: «در حقیقت، شماره ماه‌ها نزد خدا، از روزى که آسمان‌ها و زمین را آفریده، در کتاب [علمِ‏] خدا، دوازده ماه است. از این [دوازده ماه‏]، چهار ماه، [ماهِ‏] حرام است. این است آیین استوار، پس در این [چهار ماه‏] بر خود ستم مکنید، و همگى با مشرکان بجنگید، چنان‌که آنان همگى با شما می‌جنگند، و بدانید که خدا با پرهیزگاران است».[1]

ماه‌های حرام، احکام خاص به خود را دارد که در جایش بررسی شده است.

اما در ذیل این آیه احادیثی نقل شده است که در آن یکی از بطون آیه – تطبیق دوازده ماه به دوازده امام – ذکر شده است:

1. جابر جعفی از امام صادق(ع) نقل می‌کند که ایشان در ذیل آیه: «اِنَّ عِدَّهَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللهِ اثْنا عَشَرَ شَهْراً ...» فرمود: «ای جابر! مراد از «سال»، جدّ ما پیامبر اسلام است و ماه‌های آن، دوازده عدد می‌باشد؛ از جدّ ما امیر المؤمنین تا جانشین همه، مهدی(عج) از اولاد حسین(ع) که دوازده امام می‌شوند. اما چهار ماه حرام از ما، چهار امامی هستند که همه به اسم علی می‌باشند: امیر المؤمنین علی بن ابی‌طالب، ‌علی بن الحسین، علی بن موسی و علی بن محمد...».[2]

این روایت در کتاب «الهدایه الکبری» با این سند نقل شده است: «علی بن الحسین الکُوفی» از «وَهْب بن عبد الله» از «محمد بن جبله» از «الحسین بن معمر» از «خالد بن محمد» از «جابر الجُعفی». برخی از افراد این سلسله سند مانند وهب بن عبدالله مجهول می‌باشند.

این روایت را شیخ طوسی به صورت مرسل و با اندکی اختلاف نقل کرده است.[3]

2. امام صادق(ع) فرمود: «اثْنا عَشَرَ شَهْراً فِی کِتابِ اللهِ یَوْمَ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْاَرْضَ... ؛ منظور امیر المؤمنین على بن ابی‌طالب، حسن بن على، حسین بن على، على بن حسین، محمد بن على، جعفر بن محمد، موسى بن جعفر، على بن موسى، محمد بن على، على بن محمّد، حسن بن على و الخلف الحجّه می‌باشد». سپس فرمود: «اى داود! آیا می‌دانى این نوشته کى نوشته شده است؟» داود گفت: خدا و رسولش و شما بهتر می‌دانید. آن‌حضرت فرمود: «دو هزار سال پیش از آن‌که آدم آفریده شود».[4]

در سند این روایت نیز عبید بن کثیر عامرى وجود دارد که علمای رجال او را ضعیف دانسته‌اند[5] و گفته‌اند که آشکارا حدیث جعل می‌کرد.[6]

در نتیجه، این دو روایت به جهت سندی دارای اشکالاتی هستند. اما محتوای این روایت، ‌راه متفاوتی از سند دارد؛ در این روایات به برگزیده بودن دوازده امام اشاره شده است که با ذوقی بر آیه دوازده ماه سال تطبیق داده شد. اصل این محتوا و منتخب بودن دوازده امام، از اصول شیعه بوده و دلایل بسیار بر آنها وجود دارد و تطبیق آن بر این آیه نیز مشکلی را ایجاد نمی‌کند. بنابر این محتوای این روایات بعید نبوده و می‌توان بدان استناد کرد.

 

[1]. توبه، 36.

[2]. خصیبی، حسین بن حمدان، الهدایه الکبری، ص 377- 378، بیروت، البلاغ، 1419ق.

[3]. شیخ طوسی، کتاب الغیبه، محقق، مصحح، تهرانی، عباد الله، ناصح، علی احمد، ص 149- 150، قم، دار المعارف الاسلامیه، چاپ اول، 1411ق.

[4]. ابن ابی زینب (نعمانی)، محمد بن ابراهیم، الغیبه، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، ص 88، تهران، نشر صدوق، چاپ اول، 1397ق

[5]. غضائری، احمد بن حسین، کتاب الضعفاء، ج 1، ص 80، قم، مؤسسه اسماعیلیان، 1364ق.

[6]. نجاشی، احمد بن علی، فهرست اسماء مصنفی الشیعه(رجال نجاشی)، ص 234، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ ششم، 1365ش؛ علامه حلى‏، رجال، ص 245، قم‏، دار الذخائر، 1411ق.

 

 

 

 

 

 

تصاویر مراسم 

 

 

 


 


 


 


 


 


 

 

 


 


 
تمام حقوق مادی و معنوی برای مسجد روحانی محفوظ می باشد / نشر مطالب با ذکر منبع بلامانع است